In gesprek met Steven Bunt en Jolien Bruggeman
Samen verder bouwen
aan wat werkt
Samen verder bouwen aan wat werkt
Steven Bunt en Jolien Bruggeman zijn al langere tijd betrokken bij Samen voor Ryan (SvR). Steven Bunt* eerst als raadslid, nu als wethouder. Jolien Bruggeman eerst als projectgroeplid en nu als programmaleider.
Trots is wat ze beiden voelen wanneer ze terugblikken op wat Samen voor Ryan de afgelopen jaren heeft opgebouwd. Nu kijken ze samen vooruit. Hoe kunnen ze de samenwerking van het netwerk nog meer versterken en zichtbaar maken wat dit oplevert?
*In het netwerk werken we vanuit gelijkwaardigheid met elkaar samen. Daarom kiezen we ervoor om je/jij te hanteren in dit interview.
Het belang van kinderen ademt door alles heen
Steven, toen je kennismaakte met Samen voor Ryan, wat viel je op?
Steven: “Ik ben acht jaar gemeenteraadslid geweest en vanuit die rol heb ik Samen voor Ryan leren kennen. Wat mij vooral opviel, was de enorme betrokkenheid. Er werden bijeenkomsten georganiseerd, cursussen gegeven en allerlei verbindingen gelegd. De aangesloten organisaties zetten zich vanuit hun eigen rol in voor hetzelfde doel; namelijk zorgen dat alle kinderen kansen krijgen en mee kunnen (gaan) doen in de maatschappij. Als je terugkijkt op wat er inmiddels staat, kun je daar alleen maar trots op zijn.”
Zichtbaar maken wat de samenwerking oplevert
Samen voor Ryan gaat nu een tweede fase in. Het nieuwe plan is onlangs goedgekeurd in de gemeenteraad. Er werden een aantal kritische vragen gesteld. Wat nemen jullie daarvan mee?
Steven: “De belangrijkste vraag was: wat levert Samen voor Ryan concreet op? Ik vind dat een begrijpelijke vraag. Er zijn heel veel voorbeelden te noemen van dingen die verbeterd zijn in de afgelopen jaren. Tegelijkertijd is het ook heel moeilijk om preventie in cijfers te vangen. Als je twee keer per dag je tandenpoetst, kun je niet weten hoeveel gaatjes je voorkomen hebt. De waarde van Samen voor Ryan zit dus juist in menselijke verhalen en minder in statistieken.
Jolien: “Binnen het netwerk delen we al veel kennis, praktijkvoorbeelden en verhalen. Die verhalen gaan we meer naar buiten toe delen, ook met de gemeenteraad. Wat heeft de samenwerking tussen de Samen voor Ryan partners opgeleverd bij concrete situaties. Dan wordt ook voor hen de impact tastbaarder.
Leren van wat er gebeurt
Steven, je hebt ervaring met monitoring. Voordat je wethouder werd, heb je er zelfs een boekje over geschreven. Hoe kan dat een plek krijgen in de nieuwe aanpak?
Steven: ”Monitoren is een continu leerproces. Je kijkt, geeft samen betekenis aan wat je ziet en stuurt bij als dat nodig is. Door verschillende perspectieven bij elkaar te brengen van bijvoorbeeld medewerkers van verschillende organisaties, verbreed je je blik.”
Jolien: “Op die manier samenwerken en samen leren, hebben we ons de afgelopen jaren al eigen gemaakt binnen het netwerk. De komende periode stelt die stevige basis ons in staat om verder te gaan met lerend werken.”
Lerend werken, wat bedoelen jullie daar precies mee?
Steven: “Samen gaandeweg leren, terwijl we doen. Niet eerst heel veel plannen op papier en weinig in de praktijk brengen. We willen actief aan de slag met de knelpunten die professionals, ouders en kinderen ervaren. Hoe kunnen we daar als netwerk een oplossing voor vinden?
De kernteams en de KiK gesprekken zijn al mooie voorbeelden, waar professionals en ouders rondom het kind gericht samenwerken. De interprofessionele bijeenkomsten (IPS) zijn een ander goed voorbeeld. We hoeven dus niet iets nieuws op te tuigen. We kunnen vooral beter gebruikmaken van wat er al is.”
Van systeem naar leefwereld
Hoe zorgen jullie ervoor dat SvR aan de slag gaat met de juiste aandachtspunten?
Jolien: “Daar ligt een belangrijke rol voor de LEA-leden (Lokale Educatie Agenda). Dat is de plek waar alle netwerkpartners aan tafel zitten om prioriteiten te stellen. Is iets een vraagstuk op één plek of zien we hetzelfde op meerdere plekken? Niet iedere hobbel is een probleem. Hobbels horen ook bij het opgroeien. We gaan dus gezamenlijk bepalen welke knelpunten prioriteit hebben en hoe we die verder gaan aanpakken. De prioriteiten gaan we ophalen uit de leefwereld van de kinderen waar we het voor doen.
Steven: “En we moeten niet alleen kijken naar wat níet goed gaat. We moeten juist ook inventariseren wat al wél goed lukt en dat verder uitbouwen. Waar zien we mooie voorbeelden? Wat werkt daar? En hoe kunnen anderen daarvan leren?”
Ouders als belangrijke partner
Een punt dat vaker terugkomt, is het betrekken van ouders. Hoe kijken jullie daartegenaan?
Jolien: “We weten dat ouders een essentiële partner zijn. Tegelijkertijd is het ook niet altijd eenvoudig om hen op een goede manier te bereiken en te betrekken. We hebben daar stappen in gezet de afgelopen jaren, maar zien ook dat we daar nog verder in door kunnen groeien.
We moeten blijven onderzoeken: wat verwachten ouders van ons en hoe kunnen we hen en hun ervaring meewegen in de aanpak? Wat verwachten wij van ouders? Hoe kunnen we hen bereiken? En wat hebben zij nodig om mee te kunnen doen? Dat zijn belangrijke vragen en ook daarin geldt: we gaan lerend op zoek naar de antwoorden. We hebben niet vooraf de perfecte oplossing.”
De kracht van samenwerking
Wat moet absoluut behouden blijven in de nieuwe fase van Samen voor Ryan?
Jolien: “De samenwerking. Die loopt goed, maar is tegelijkertijd nooit af. We moeten blijven investeren in goede werkrelaties tussen de organisaties. Iedereen brengt een eigen expertise mee en de kracht zit erin dat je die kennis bij elkaar brengt. Dat is ook wat Samen voor Ryan bijzonder maakt: we stappen uit onze eigen cocon. We kijken niet alleen vanuit onze eigen organisatie, maar vanuit de leefwereld van het kind.”
Steven: “Uiteindelijk gaat het om de impact op persoonlijk niveau. Wat merkt een kind ervan? Wat merkt een gezin ervan? Daar moeten we steeds bij aansluiten en laten zien.”
Trots op wat er staat
Waar kijken jullie het meest naar uit?
Jolien: “Ik kijk er vooral naar uit om samen verder te bouwen en te blijven ontwikkelen.”
Steven: “Ik kijk ernaar uit om bestaande en nieuwe praktijkvoorbeelden zichtbaar te maken. Om te kunnen zeggen: kijk, dit is de impact die we hebben. Dit merken kinderen, hun ouders en professionals ervan.”
Jolien: “We hebben soms onvoldoende in de gaten hoe ver we al gekomen zijn, omdat het samenwerken al zo onderdeel is geworden van hoe we werken. Maar als je terugkijkt, zie je hoeveel er is opgebouwd.”
Steven: “Precies. We kunnen voortbouwen op wat er is, nieuwe stappen zetten en steeds blijven kijken: wat werkt hier, voor dit kind, dit gezin en deze omgeving?”
Jolien: “We zijn er nog niet. Maar dat hoeft ook niet. Samenwerken en leren is een proces.”
Steven: “En juist daarin zit de kracht van Samen voor Ryan.”
Verder lezen
Gemeenteraad Steenwijkerland kiest opnieuw voor Samen voor Ryan
De gemeenteraad heeft brede steun uitgesproken voor de plannen van Samen voor Ryan 2.0. Met 21 stemmen kiest de raad ervoor om de samenwerking tussen professionals rond kinderen en gezinnen verder te versterken en de succesvolle aanpak de komende jaren voort te zetten.
Samen voor Ryan ontwikkelt verder; borgen én opbouwen
Samen voor Ryan blijft bestaan en ontwikkelt zich verder als lerend netwerk. Uiteindelijk (vanaf schooljaar 2027/2028) wordt de focus sterker gelegd op de ‘Ryan’s’ en de huidige projectstructuur losgelaten. Het aankomende schooljaar 2026/2027 wordt een overgangsjaar...
Onderzoek grensoverstijgend samenwerken voor een kansrijke ontwikkeling in Steenwijkerland
Hogeschool KPZ en Hogeschool Viaa hebben een onafhankelijk onderzoek uitgevoerd naar onze interprofessionele samenwerking. De onderzoekers hebben...