Ons gedachtegoed

Kinderen groeien op in een omgeving waarbij volwassenen hen begeleiden en inspireren op weg naar volwassenheid. Ouders zijn eerst- en eindverantwoordelijk voor de opvoeding van hun kinderen.

Het is belangrijk dat we erkennen dat het opvoeden van kinderen iets is, dat we met elkaar doen. Opvoeding is een proces waarin ouders en kinderen elkaar wederzijds beïnvloeden, in relatie met de specifieke omgeving van het gezin.

We hebben samen een taak, zodat kinderen zich ontwikkelen. Met ieder een eigen rol: ouders, onderwijs, opvang, sociaal werk, gezondheidszorg, verenigingen, de wijk en vrijwillige en professionele opvoeders. Vanaf het vroege begin (conceptie) tot ongeveer achttien jaar heeft de omgeving invloed op het opgroeien van het kind.

Kinderen hebben zelf ook een belangrijke rol en invloed op hun opvoeding. Volwassenen kunnen dit begeleiden en faciliteren.

De volgende vier gemeenschappelijke waarden zijn belangrijk:

• Respect
  Waarbij wij niet oordelen en veroordelen. We richten ons op verbinding, de relatie en het samenwerken, ook als we verschillen van mening.
• Openheid
  Waarin we openstaan voor de ander, zodat iedereen zich welkom en uitgenodigd voelt. Hierin is er betrokkenheid en persoonlijke aandacht voor de ander, daarnaast luisteren we naar elkaar en verplaatsen we ons in elkaar.
• Integriteit
  Waarbij we doen wat we zeggen en zeggen wat we doen.
• Professionaliteit
  Kinderen, ouders en collega’s mogen verwachten dat een deskundige, vakkundig aan het werk is. We creëren met elkaar een omgeving waarin een kind kan opgroeien. Iedereen met zijn eigen waarden, ideeën, dromen en wensen, die deze omgeving beïnvloeden.

Gemeenschappelijke waarden zijn belangrijk om samen de omgeving te beïnvloeden en we erkennen de verschillen in waarden vanuit respect en openheid.

Veiligheid is niet de afwezigheid van een bedreiging, maar de aanwezigheid van een verbinding. Het is van belang dat kinderen zich verbinden met zichzelf en met anderen (volwassenen en andere kinderen), zodat ze hulp van anderen benutten, om zichzelf steviger in de wereld te zetten. Iedereen die wil dat het goed gaat met het kind, kan onderdeel uitmaken van dit netwerk.

Eigen inbreng wordt aangemoedigd. Wij praten met het kind in plaats van tegen het kind. Fysieke en emotionele veiligheid biedt het kind de ruimte om te durven ontdekken en te experimenteren. Kinderen krijgen de ruimte om te ontdekken wie ze zijn. Het kind heeft de ruimte om zoveel mogelijk zelf te doen en zelf te ontdekken.

Veiligheid ontstaat in verbinding met de ander door: echtheid, voorspelbaarheid, congruentie en relatieherstel. Doordat kinderen in de groep met andere kinderen leven, leren ze deel te zijn van een groep en daar aan bij te dragen. Ze leren zich te verplaatsen in de ander, te geven en te nemen, en om te gaan met conflicten.

Kijken, luisteren, nadoen en contact maken. Jonge kinderen leren door in een veilige en uitdagende omgeving mee te doen in alledaagse praktijken en interacties. Deze vorm van leren begint vanaf de geboorte en noemen we informeel leren. Kinderen leren spelend en ontdekkend.

De alledaagse praktijk van het kind wordt steeds complexer: van het gezin naar de peuteropvang en naar school, van thuis naar straat en naar de buurt. Door de omgeving van het kind te vergroten, bereiden kinderen zich stap voor stap voor op hun deelname aan de samenleving.

In de omgeving van het kind zien we kansenongelijkheid, dit wordt erkend, zodat we ons inzetten om elk kind gelijke kansen te bieden. Een passend aanbod in de begeleiding hiervan is nodig. In de Nederlandse samenleving bepalen onderwijsloopbanen voor een groot deel je toekomst. Het leren vanaf de geboorte legt de voedingsbodem voor formeel leren en andersom is het formeel leren een voedingsbodem voor het informeel leren. Kinderen leren overal en altijd, in verschillende omgevingen. Er is aandacht voor ontwikkeling, levensvaardigheden en persoonsvorming.

Ieder kind komt als uniek persoon in de wereld. De identiteit wordt gevormd. Kinderen mogen ieder op hun eigen manier – passend bij hun lijf, tempo, gedrag en situatie – in de wereld komen en zij mogen de ruimte krijgen om zich voor te bereiden op hun toekomst, door het leren van sociaal gedrag en kennis.

We kijken naar de hele context van de omgeving van het kind. Wij vinden het belangrijk te begrijpen wat er in de interactie met kinderen gebeurt: wie zij zijn, bij wie ze willen horen en wat zijn hun talenten. Kinderen die hun eigen talenten herkennen en laten zien, zullen veerkracht en weerbaarheid ontwikkelen. Het geeft voldoening als talenten ontwikkelen en samen kunnen wij de talenten waarderen.

De natuurlijke nieuwsgierigheid van elk uniek kind is de leidraad om te ontdekken hoe de identiteit wordt gevormd. Het is de basis die maakt dat kinderen al jong op onderzoek gaan, iets nieuws uitproberen, nieuwe ontdekkingen doen of iets proberen te maken. Het is de natuurlijke sturing die ons door het leven beweegt en die ervoor zorgt dat je je pad volgt en je mogelijk verbindt met een passie of interesse. Hierin moeten wij als volwassenen vanuit persoonlijk leiderschap het kind nieuwsgierig benaderen en kijken hoe het kind zich ontwikkelt en hoe het kind ontdekt. Hierbij gaat het om nieuwsgierigheid waarin je je eigen onwetendheid erkent, wijzer wilt worden, kritisch luistert, durft door te vragen en niet gehecht bent aan je eigen mening of opvatting.

In de ondersteuning van het kind normaliseren en begeleiden wij waar mogelijk. Normaliseren houdt in dat we met elkaar kijken naar het kind en zijn omgeving. Wat heeft het kind nodig om zich optimaal te ontwikkelen? Vanuit die vraag kijken we wat wij kunnen veranderen om dit kind te ondersteunen, zonder dat er direct gespecialiseerde zorg wordt ingezet om een diagnose te verkrijgen. Normaliseren appelleert aan het gewone leven (en niet het gemiddelde of meest voorkomende) in beeld te houden, ongeacht het kind en het gezin. Waarin we oog hebben voor de veerkracht van elk uniek kind.

Wij accepteren niet dat Ryan van het kastje naar de muur wordt gestuurd óf tussen wal en schip valt. Binnen Samen voor Ryan maken wij een sluitend vangnet. Alle verschillende professionals zijn gericht op het begeleiden en ondersteunen van een optimale ontwikkeling van kinderen.

Door interprofessionele samenwerking tussen de professionals rondom een kind en met alle betrokkenen uit het netwerk van een kind, bevorderen we doorgaande ontwikkellijnen, creëren we soepele overgangen en eventuele belemmeringen in de ontwikkeling van kinderen signaleren we vroeg.

We beseffen dat we goed naar de ontwikkeling van het kind kijken en goed naar onze eigen gezamenlijke ontwikkeling als professionals. Door samen te werken staan we voor de ontwikkeling van het kind. Of dat nu sportstimulering, gespecialiseerde begeleiding, een bezoekje van de jeugdverpleegkundige, vriendschap met een buurmeisje, of jongerenwerk is. Samen bevorderen we een doorgaande ontwikkeling op verschillende leefgebieden.

We gaan niet voor het overbruggen van de verschillen, maar we benutten ze actief door ze te kennen en te koesteren. Van professionals vraagt dit een voortdurend nieuwsgierige en onderzoekende houding ten opzichte van het referentiekader en de drijfveren van de andere betrokkenen. Aan de andere kant vraagt het een scherp besef van de eigen waarden en een proactieve houding in het bekend maken van deze waarden.

We tonen persoonlijk leiderschap en nemen verantwoordelijkheid voor ons eigen leerproces én we helpen elkaar bij het benutten van de verschillen. Dit doen we door gemeenschappelijke waarden na te streven, samen te reflecteren en elkaar actief te benaderen.